طلوع خنک 1 های اختصاصی
کاربرانی که از ساختار خنک کننده پیش فرض کارت خود به دلیل صدای بالا یا عملکرد معمولی و پایین رضایت نداشتند میتوانستند از کولینگ های اختصاصی که در بازار عرضه شده بود استفاده کنند. اگرچه امروزه کمتر شاهد این امر هستیم اما در آن زمان کولینگ های اختصاصی از محبوبیت بالایی نزد کاربران به خصوص اورکلاکر ها و modder ها برخوردار بود و کولینگ های متنوعی از برند های مختلف در بازار عرضه شده میشد. کولینگ های اختصاصی در بیشتر موارد از نظر دفع حرارت و نویز کم نسبت به مراتب بهتر از خنک کننده های مرجع تولید کنندگان بود که به دنباله خود منجر به استفاده از این کولینگ ها در مدل هایی توسط برخی برند ها و در سالهای بعد همکاری شرکت های سازنده با شرکت های AIB(
مخفف Add-In Board) شد. چیزی که امروزه بین برند های ASUS و Noctua قابل مشاهده است.در سال 2004 شرکت های AIB(شرکت هایی که کارت های مبنی بر پردازشگر های دو شرکت nVIDIA و ATI تولید میکردند) همراه با تغییراتی نسبت به مدل مرجع سازنده چیپ(Reference Design)، کارت های خود را روانه بازار کردند؛ کارت های این شرکت ها عمدتاً یا کارت هایی تک اسلاته یا به همراه فن مکنده بود که به تدریج رشد کردند.
بزرگترین شریک برای شرکت nVIDIA و ATI دو برند EVGA و SAPPHIRE بودند. البته برند هایی مانند XFX از هر دو سازنده چیپ های گرافیکی تولیدات داشتند.
اولین تغییرات توسط شرکت SAPPHIRE در کارت ATI Radeon X1950 XTX بود که نشان دهنده چیزی است که امروزه به نام فن های Blower-Style شناخته میشود.

در سال 2007 میلادی همه چیز به شکلی که امروزه میشناسیم شروع به شکل گیری کرد. هر دو کارت های مرجع شرکت های nVIDIA و ATI به فن های مکنده مجهز شدند.
منبع
www.sapphirenation.net/history-graphics-card-coolers-part-ii
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان